Newsletter
Wpisz swój email, aby otrzymywać powiadomienia o nowych informacjach na naszej stronie internetowej.
W poszukiwaniu źródeł kapitału społecznego

(…) W sumie wyniki badania wskazują, że o ile polska wieś nie jest idealnie przygotowana do programu Leader, to istnieją silne przesłanki do jego powodzenia.  A ponieważ jest to program o wartościach edukacyjnych, można powiedzieć, że jest on bardziej potrzebny polskiej wsi, wymagającej inwestycji w kapitał społeczny, aniżeli starym krajom członkowskim. (…)[1]

UKIE, 2005

 

(…) Dlatego podstawową dla rozwoju biznesu w Polsce kwestią jest istnienie odpowiedniego klimatu i systemu wartości w społeczeństwie - kapitału społecznego. (…)[2]

Magazyn  Modern Marketing, 2004

 

W bezpośredniej korelacji z kapitałem ludzkim pozostaje kapitał społeczny, oznaczający zasoby umiejętności, informacji, kultury, wiedzy i kreatywności jednostek oraz związki pomiędzy ludźmi i organizacjami. Przy czym podkreślić należy, iż kapitał społeczny nie jest tylko prostą sumą kapitałów jednostek, ale jest także kreowany przez instytucje oraz pomnażany poprzez ich zdolność do współdziałania[3].

Program Operacyjny Kapitał Ludzki,  2007

 

Trudno dokładnie wymierzyć wielkość kapitału społecznego, często trudno określić jednoznacznie jego źródło. Ale wiadomo, że im jest go więcej, tym lepiej[4].

Portal Edukacji Ekonomicznej NBP, 2008

 

 

 

 

    

Kapitał społeczny to pojęcie, które na dobre zagościło w dyskursie publicznym. Dziennikarze, publicyści, politycy, administracja i eksperci przywołują je przy rozmaitych okazjach a kapitał społeczny, jak celnie zauważają autorzy opracowania wyników badań nad nim, stał się nadzwyczaj pojemnym pojęciem-wytrychem, używanym częściej w celach retorycznych niż jako element rzeczowej naukowej argumentacji [5].

Wbrew pozorom nie istnieje jedna, uniwersalna definicja kapitału społecznego. Tytułem wstępu dla dalszych rozważań przytaczamy jedną z podręcznikowych formuł, jakie – dla przybliżenia terminu – przytacza się studentom pierwszych lat socjologii: kapitał społeczny to więzi zaufania, lojalności i solidarności, znajdujące wyraz w samoorganizowaniu się i samorządności, głównie w ramach dobrowolnych stowarzyszeń[6].  Taka konceptualizacja pojęcia kapitału społecznego wydaje się stanowić dobry punkt wyjścia dla dalszych rozważań, zwłaszcza, iż prawdziwej osi sporu socjologów nie stanowi wcale sama definicja. Dużo poważniejszych trudności nastręczają pytania o źródła i konsekwencje istnienia kapitału społecznego. O teoretycznych uzasadnieniach pojęcia „kapitał społeczny” i jego przejawach w życiu społecznym piszą Maciej Pańków i Jędrzej Stasiowski.


    Źródła kapitału społecznego

 

    Niezbędne uzupełnienie teorii racjonalnego wyboru
     
    Zaufanie i normy
     
    Relacje      
 
    Kapitał społeczny w działaniu
  
    Nie każde wspólne działanie buduje kapitał społeczny
     
    Kapitał społeczny – suma jednostkowych aktów


[1]Relacja z konferencji prasowej „Inicjatywa Leader+ w Polsce”, UKIE, 24 lutego 2005; Źródło: http://www.agro-info.org.pl/index/?id=4f284803bd0966cc24fa8683a34afc6e

[2] Amir Fazlagić, „Kapitał społeczny i zaufanie w Polsce” w: Magazyn „Modern Marketing” 01/2004

[3] Program Operacyjny Kapitał Ludzki, s.5 (Dokument ten ujmuje całość interwencji Europejskiego Funduszu Społecznego w Polsce na lata 2007–2013)

[4] Marcin Mazurek, „Kapitał społeczny – jakość więzi”, Portal Edukacji Ekonomicznej NBP; Źródło: http://www.nbportal.pl/pl/np/bloki/gospodarka/kapital_spoleczny

[5] Cezary Trutkowski, Sławomir Mandes „Kapitał społeczny w małych miastach”, Wydawnictwo naukowe SCHOLAR, Warszawa 2005, s.47

[6] Piotr Sztompka „Socjologia. Analiza społeczeństwa”, Wydawnictwo ZNAK 2003, s.224